De les bij de LWOO 1:
Mijn doelstellingen bij de LWOO waren:
1.Ritme oefening aan het begin van de les om hun groepsgevoel en ritme te verbeteren. Hierbij ook hun huiswerk, de 3 zelfgemaakte ritmen, verder te controleren door sommige een te laten klappen en de van mij al doorgekeken ritmes teruggeven.
2.Hun nog een keer laten creatief worden door zelf muziek bij het gegeven gedicht te maken, en mijn opdracht helderder uitleggen. Hierbij ook meer variatie vragen en het afsluitend toetsen.
3.Dat lang toegezegde klassikale zingen met bekende en niet bekende liederen doen om o.a. ook hier het muziek maken met een groep te laten beleven.
Hiervoor bedachte ik vijf stappen:
1.Eerst vrije ritmen klappen in vraag-antwoord manier, om weer in de groep ritme te komen. Hierna hun laten voorbeelden van hun eigen ritmes (huiswerk) laten klappen en de groep laten nadoen. Vervolgens de overgeblevene huiswerk inzamelen om te corrigeren en een inofficiële beoordeling geven dat zij een feedback hebben.
2.Uitleggen dat wij nog een keer met de ontwerp-opdracht an de slag zouden om dat laatste week mijn uitleggen niet duidelijk waren en bijna iedereen alleen een vrij monotone melodie verzon in plaats van ook geluiden en gevarieerde melodieverlopen.
3.Met hun bespreken en herhalen hoe zij verschillende emoties in klank kunnen uitdrukken (b.v. “boos”: harde, snelle muziek, “treurig”: lage, langzame muziek,...).
4.Na ruim voor verdere vragen zij 10 min. in de groepen van laatste week an de slag laten gaan, hierna kort de mogelijke vragen en optredende problemen bespreken en na verdere 10 min. een voorspeel door elk groep toetsen. Hierbij vooral op de volgende twee aspecten aandacht besteden:
1.dat zij een melodie van de algemeen stemming van het gedicht maakten
2.dat zij klanken aan toepasselijke stellen zouden verzinnen (net als een hoor speel)
Voor de klanken wilde ik, na overleg met Erzsi, aanraden dat zij de worden in het gedicht, waar zij klanken wilden gebruiken, onderstrepen zouden.
5.Aanleren en zingen van het onbekende lied “Lef” van Marnix Busstra en het bekende lied “Ik voel me zo verdomd alleen” van Danny de Munk met mij aan het piano.
De beleefde praktijk:
De spontane klap-oefening ging weer iets beter en preciezer dan laatste week. Er is een duidelijke ontwikkeling heen na een beter groep- en ritmegevoel herkenbaar. De huiswerk was van bijna iedereen gedaan en hun voorbeelden liepen ook bijna alle in ons loopritme.
Het bespreken en uitleggen van de ontwerpopdracht was helder voor de groep om dat zij mooie eigene ideeën en geen verdere vragen hadden.
Na dat de organisatie met de koptelefonen geregeld was (veel meer mensen hadden deze keer hun koptelefonen erbij) gingen zij vrij geconcentreerd aan de slag en kwamen met sterk verschillende ideeën op (van zingen over synthesizer liedjes tot percussie-begeleiding). Zij hadden ook alle meer iets duidelijkere pogingen om geluiden bij bepaalde plekken te doen maar meer of minder was het nog steeds zo dat zij zich op een melodie als basis verlieten en vrij weinig variatie erin zat.
Zij bleken vrij enthousiast om hun werken te laten horen maar het was ook in fases vrij druk erdoor. Tijdens de beoordelingen vroeg ik ook andere leerlingen om iets over die anderen te zeggen en hun oordelen te argumenteren. Het liep in mijn ogen goed en fair maar om dat ik veel tijd voor elk bespreking liet duurde het vrij lang en leerlingen worden onrustiger (Gwen zijde dat juist ook bij deze groep een korte concentratievermogen bestaat). Voor mij was niet te min belangrijk dat zij zich open reflecteerden en ik legde mijn beoordeling ook uit en was open voor vragen.
Door deze intensieve proces bleven an het eind maar 10 min. voor het zingen en dus zangen wij alleen de bekende lied van Danny de Munk. Hierbij leerde ik dat ik op de toonsoort moet letten in welke ik ze laat zingen (zij hadden met een hoge deel last).
Facit:
Ondanks veel onrust en gepraat was de sfeer nog steeds in zijn geheel positief en open. Zij waren open en fair in hun tegenzijdige beoordeling. Ik zelf moet weer eens op mijn timemanagement letten! (maar deze keer deed ik het bewuster voor de sake van de reflectie:-).
De net van Erzsi gekregen voorbereidingsform helpt om de eigen stappen helderder te krijgen.
De les bij de TL 1:
Hier waren mijn doelstellingen vandaag:
1.De ritmische oefening aan het begin van de les doen om de gevoel voor ritme en de groep te verbeteren
2.Hun gecorrigeerde toets terug geven en bespreken dat zij van hun fouten ook kunnen leren.
3.Gwen wilde het stuk “Easy rock” (uit de leermethode “Muziek op maat, 1 havo/vwo”, Hoofdstuk 2, pagina 20/21) afsluiten met tenminste de eerste twee regels in een stevige tempo en zekere speel en een cijfer geven
4.Hierna wilde Gwen nog “Form” in muziek uitleggen.
5.Zingen met de klas van bekende en nieuwe lieden (zelfde als bij de LWOO 1)
Mijn stappen hiervoor waren:
1.Ritme-oefeningen over een nieuwe loopritme (die makkelijker in het gevoel gaat en niet zo sterk na soldaten klinkt) doen.
2.Dat van mij gecorrigeerde werkblad (“schrijf op hoe veel tellen (kwart tellen) in elk voorbeeld zitten”) hun terug geven en over 2 opvallende vouten praten om zij helder te krijgen (herkennen van halve noten en on juiste tellen).
3.In het gevolg an Gwen doorgeven dat zij de “Easy rock” met hun kon afsluiten en toetsen.
4.Na Gwen's uitleg van “Form” in de muziek met hun zingen.
De beleefde praktijk:
De ritme-oefening ging met de nieuwe stap iets rommeliger maar de basale gevoel voor de groep ritme groeit.
Dat teruggeven van de oefenpapier voerde eerst tot een grote lawaai om dat vele hun resultaten luid discuteerden maar als ik om rust vroeg en wachtte ging het vrij stil en wij konden de twee vouten bespreken. Hierbij bleken veel meer leerlingen dan laatste weg de juiste antwoorden te weten (veel meer strekten om de oplossing te zeggen).
In deze periode deed een leerling zijn medestudenten blijkbaar constant afleiden en deed een respectloos geste na Gwen waardoor zij hem een rode kaart gaf en met hem na buiten ging.
Hierdoor begon ik zelf met de voorbereiding voor hun toets voor “Easy Rock”. Juist op tijd kwam Gwen terug en deed de toets.
De jongen die uit was gestuurd moest een gedicht over respect verzinnen en het voor de klas voorspreken.
An het eind was er niet meer genoeg tijd voor “Form”-uitleg en zingen, dus kozen wij voor het zingen en ik probeerde door voorzingen van alleen een couplet hun het lied “Lef” aanteleren. Hierbij had ik moeite om de groep stil te krijgen en deelde zij in jongens en meisjes. Dit ging iets beter maar ik kreeg zij in 15 min. niet echt tot een zuivere zang van de eerste couplet. Later leerde ik van Gwen dat het met deze leeftijd handiger blijkt te zijn dat zij eerst meerdere couplets en een refrein zouden horen (om de form van het lied beter te kunnen snappen) voor dat zij zelf zouden zingen. Ook moest ik betere aangaven maken over waar zij zouden staan en meer erop letten dat ik bij aanzagen de hele klas bereik (met mijn vrij zachte stem iets waar ik bewuster me om moet gaan). Opvallend was er toch dat de jongens sneller de melodie oppakten dan de meisjes (later zeiden de meisjes wel dat ik voor hun blijkbaar een octaaf te laag had gezongen, dus ook hier iets te leren).
De laatste vijf minuten gingen makkelijk en vrij enthousiast met Danny de Munk's lied door. Hier lieten vooral de jongens hun overmatige energie los en zongen bijna als in een stadion:-)
Facit:
Ik beleefde mijn tempo tussen de verschillenden onderdelen deze keer zelf beter. Het bespreken van de toets bleek mij waardevol om dat veel meer leerlingen actief erbij waren.
Ik leerde door de tussenval met de jongen een positieve opdracht kennen om foute getracht te reflecteren (gedicht erover maken en zelf voorspreken).
Door het voor mij eerste aanleren van en nieuw lied met deze leeftijd merkte ik hoe belangrijk het is om de stappen ook hier helder te bedenken hun stemhoogte te betrekken.
Mijn aanspreken van de hele klas door een bewuster intentie is een verdere doel.
Florian Auls
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten